MANİLER
Kara dut parmak gibi
Sevdiğim kaymak gibi
Sevdiğimi sevenler
Kurusun yaprak gibi
Sıra sıra selviler
Bizim eve geldiler
Güzellerin içinde
Bir tek beni beğendiler
Kaşların karasına
Ben konmuş arasına
Az verdim çok yalvardım
Şu kızın anasına
Merdivenden buruldum
Gül kopardım yoruldum
Zenginliğine değil
Serbestliğine vuruldum
Karanfilin moruna
Varmadım elin oğluna
Varsam elin oğluna
Çeker beni koynuna
Merdiven basak basak
Çıkma yukarı yasak
Anam babam gelmeden
Sarılıp yata koysak
Dağlar dağladı beni
Gören ağladı beni
Urgan zincir zaptetmez
Gören ağladı beni
Mavi giymiş büsbütün
Cebinde beşlik bütün
O yar benim olmasa
Cihan yansın büsbütün
Al giydim alsın diye
Mor giydim sevsin diye
İsteyene varmadım
Sevdiğim alsın diye
Karanfil atlı yarim
Dilleri tatlı yarim
Nasıl beni bıraktın
Demir yürekli yarim
Aya baktım ay beyaz
Kıza baktım kız beyaz
Cebe baktım para az
O kız bize yaramaz
Mendilim dürüm dürüm
Sözümü yürütürüm
El oğlu benim değil
Damlarda çürütürüm
Mendilimin dört ucu
Turuncudur turuncu
Benim varacağım oğlan
Birincidir birinci
Vapur gelir karadan
Taşlar kalksın aradan
Mektup ile iş olmaz
Kavuştursun yaradan
Şu dağlar olmasaydı
Lalesi olmasaydı
Ölüm Allah’ın emri
Ayrılık olmasaydı
Karyolam ipek gibi
Açılır çiçek gibi
Şu yağmurlu’ nun kızları
Şen olur bebek gibi


